Nog twee dagen naar de 'oude' school. Dochter is wat emotioneler, afscheid nemen van het vertrouwde is ook niet niks. Haar hartsvriendin stond vanmorgen (weer) met tranen op het schoolplein en van een vriendje kreeg ze een afscheidscadeau.
We richten alle aandacht op het feestelijke: morgen is het tijd om te trakteren. Wat het gaat worden? De keuze is gemaakt: huisjes voor de juffen en verhuiswagens voor de kinderen. Dochterlief had echt geen zin meer om de sleutellabels te voorzien van haar naam, dat idee heeft de finish niet gehaald.
Dag.
Een heel leven in dozen.
Tot ziens.
Afscheid nemen valt zwaar.
Ik ga je missen.
Gelukkig kan er getrakteerd worden!